Sestien Vyf twee … troue!

Die Goue Vroue is ‘n groep vindingryke dames wat wonderlike avonture saam beleef in die kuberruim. Kliek op die volgende link as jy lus is om te loer wat ons hierdie keer aanvang…

https://fresh.inlinkz.com/party/dd0d1dc46eb64ccf9ede0f8f19d43711

…………………..

Dankie Lolla vir hierdie lieflike foto wat jy van my geneem het!

Ek speel die traporrel dat hy so dreun. Die Mendelssohn. Al die orrel se knoppe is uitgetrek om maksimum klank te verskaf. Met my knieë druk ek die twee houte onder die klawerbord wyd oop sodat daar ook meer klank kan uitkom. As ek nou op my eie elektroniese kerkorrel kon speel, sou ek sommer TUTTI gedruk het en albei die volumepedale plat getrap het terwyl die ander volumeknoppie op 16 gestel sou wees. Ek is darem bly dat oom Jan-hulle die ou traporreltjie saamgebring het uit Holland, want hoe kan ‘n mens nou troue hou sonder ‘n orrel en die troumars? Jaaaa, ek weet! Dis 26 April 1664 en Mendelssohn het die troumars eers in 1842 geskryf, maar ek het die troumars al vir jaaare in my kop en ek dateer mos nie uit die 1600’s nie!

Ons hou troue! Pieter van Meerhof trou met Eva Krotoa en ons woon die troue by! Ons almal het mos destyds vir Pieternella van die Kaap gelees en wie sou nou ooit kon raai dat ons haar ouers se troue sou bywoon? Dis ‘n gesellige besigheid. Hy, Pieter van Meerhof, is ‘n avonturier, ‘n toeris en ook nog ‘n chirurg. Hoe hy van die Goue Vroue gehoor het, weet ek nie, maar toe hy van ons avonture hoor, was hy begeesterd. Ek dink dat hy van VirgoC se mediese kennis te hore gekom het. Ons moes net troue toe kom! Dit was so hittete of ons het die troue gemis! Dis net ‘n vloekskoot dat Positief daardie soldaat kon oortuig dat oom Jan ons gestuur het om die eland te jag, anders weet ek nie. Dit sou Donkergat toe wees met ons, al het die Donkergat nog nie eers toe bestaan nie! En ek hou niks van donker gate nie! Dis vreesaanjaend!

Maar dat hier vanaand ‘n heerlike makietie in die Fort is, is nie altemit nie! Al die hogeres van die Kaap is vanaand hier, uitgedos in tabberts wat hulle nog uit Holland saamgebring het. Selfs oom Jan en tannie Maria (of is dit nou Kommandoor of Goewerneur Jan van Riebeeck?) het met ons kom gesels. Hy het vreeslik uitgevra oor ons en ek kon aan sy oë sien dat hy nie heeltemal verstaan hoe ons besigheid werk nie. Dat ons Goue Vroue is wat mekaar in ‘n plek soos ‘blogland’ ontmoet het en dat baie van ons mekaar nog nie eers in lewende lywe ontmoet het nie. Christa hét probeer verduidelik hoe dit werk, maar sy oë het maar baie glaserig gelyk. Ek kry die gevoel dat hy vanaand nog sy wêreldkaart gaan nader trek en met kerslig en al na hierdie onbekende land gaan soek. In al sy omswerwinge vir die HOIK het hy nog nooit van híérdie plek gehoor nie. Tannie Maria was ook geïnteresseerd, want al was ons reg aangetrek en het ons ons respektabel gedra soos dit hoort, kon sy in ons oë ‘n lig sien skyn wat sy nie ken nie. ‘n Mens kan dit ook verstaan, want wat sal sy nou weet van bevryde vroue of vrouens wat geliberaliseerd is? Sy en Appeltjie het tog te lekker gesels. ‘n Mens wil amper sê dat hulle gekliek het. So asof, sou sy in vandag se tye geleef het, sy dalk sou kon inskakel tussen die Goue Vroue. Sy het immers darem self ook al ‘n avontuur of drie beleef. Dis nie elke vrou wat sommer al haar goedjies sal inpak en in ‘n ou bootjie amper om die wêreld vaar nie! Die see is juis so rof en daar is te veel mense wat sterf as gevolg van skeurbuik. Dis tog hoekom die HOIK besluit het om die handelstasie hier by die Kaap te begin.

Die kos is heerlik. Die heerlikste, fynste kos word bedien. Die mans speel biljart. Sonell was die meisie van die aand, the bell of the ball. Sy het amper die bruid oorskadu, as sy sou kon. Maar dit is darem ook nie haar manier van doen nie. Dat die jongmanne mal was oor haar, kan ons nie ontken nie. Haar dansprogram was volbespreek vir die hele aand! Lollos en Ekmyselff het self ook baie dansmaats gehad.

Behalwe natuurlik die regte klassieke danse, is daar sowaar ‘n klomp slawe gereël om, tot groot vermaak van die gaste, die Ikhapara (Riel) te kom dans. Ons verkyk ons aan die energieke pas wat die dans gedoen word en veral die voetwerk is uitstekend. Daar word behoorlik stof uitgedans! Una moet haar omtrent inhou om nie te loop saam dans nie. Sy het juis die aand van haar sestigste verjaarsdag Jerusalema so uit haar hart uit gedans.

Toe die partytjie einde se kant toe staan, wys Trommeltjie vir ons dat dit tyd is om te gaan slaap. Ons slaap mos almal in die groot eetkamer op ‘n kermisbed. Ons groet, ons harte sing. Wat ‘n heerlike aand!

Dis tóé wat die hele garnisoen soldate ons inwag. Ons is ietwat kriewelrig, maar WoordNoot fluister net saggies: “Rustig wees, dames, rustig wees.”

“Dis hulle!”, wys ‘n man met sy voorvinger na ons. Ja! Dis húlle wat die orde hier aan die Kaap wil kom versteur! Hy wys kwaad na my en Positief. “Dis húlle wat onwettig elande jag en probeer voorgee het dat Goewerneur Jan die opdrag daartoe gegee het!”

“Ja!”, sê die een langs hom. “En dit met ‘n GESTEELDE PANGEWEER!”

‘n Ander een staan woedend vorentoe en wys na Frannie en Scrapydo. “En húlle is die dames wat so onkuis met klere omgaan wat ‘n mens nie eers noem nie! Hierdie een”, en hy wys na Scrapydo, “het daardie onnoembare vroulike kledingstuk sommer by die venster uitgegooi en daardie een (Frannie) het dit durf waag om haar een aan ‘n lamppaal op te hang! Dis onsedelik!”

‘n Vierde soldaat swaai sy vinger na Aalsie: “Daardie dame het haar kom mannetjiesagtig gedra en het mansklere… ” Hoes …. hoes … hoes. Hy hyg behoorlik na sy asem. “Sy het MANSKLERE aangetrek en daarmee in die tuin gewerk! Dis ondenkbaar! Hulle wil hulle hier kom staan en stuitig hou!”

Kwaad wys ‘n vyfde soldaat na Kameel: “Dis die dame wat vir Renier Boom verlei het terwyl hy reeds op troue staan met MY DOGTER! Sulke dinge kan níé hier toegelaat word nie! Die Kaap is ‘n ordéntlike plek!”

“En asof dit nie genoeg is nie”, sê nog ‘n soldaat, “het hulle die hele klop wagte die skrik op die lyf gejaag toe hulle in die begraafplaas gemaak het of hulle SPOKE is!” Hy wys na Seegogga. “Hierdie een! Ja hierdie een! Sy was die voorspook!”

“Vang hulle almal! Arresteer hulle! Hulle is almal kop in een mus en as hulle nie alreeds moeilikheid gemaak het nie, kan ons weet dat hulle dit nog sál doen! En as die ander vroue hier aan die Kaap al hierdie dinge moet hoor, sal hulle die Kaap onregeerbaar maak!”, skree die een in bevel.

Tannie Frannie! Jy sal moet HELP! En GOU OOK! Ons is in DIE MOEILIKHEID!

Lys van Afrikaanse Blogs

Ai, ek lees deesdae so min blogs, maar tog is dit lekker om ‘n slag ‘n lys bymekaar te maak van al die Afrikaanse Blogs (WordPress). In die ou dae toe ek begin het, kon ‘n mens by af.wordpress.com gekyk het. Daar het al die nuutste skrywes verskyn. En of Blik nog bestaan, is ek ook van onseker. Dankie, Una, jy het die vlammetie aangesteek wat aanleiding gegee het tot hierdie blog.

In hierdie lys het ek Afrikaanse blogs, ook blogs wat Afrikaans én Engels bevat, ook blogs van Afrikaanssprekendes wat in Engels skryf, ook van Engelssprekendes wat Afrikaans verstaan en by ons Afrikaanses lees, en dan wel ‘n paar oulike Engelse blogs wat ek volg. Jy is meer as welkom om oulike blogs wat jy volg, se skakels vir my in die kommentaar te sit. Ek sit dit graag by.

Abrie dink hardop

Adventuring into retirement

Alta Cloete

Always Anne

Amandaskrywer (Aduppie)

Annekind

Appeltjie

Be Blesstified

Begaafde kind Suid-Afrika

Bella la Vita

Binnekantoe

Bondelsgedages

Bontie se bloggery

Carmen Niehaus

Chessalee

Ciska Olivier

Cuppacinos en Latte

Daisy op die stoep

Dawid Brits

Dewetswild

Diakonos

Die lewe gebeur

Die lewegewer

Die venster

Dr Christa van Staden

Dr Eric Perry’s Blog

Dr Margaretha Montagu

Ek kan nie blog nie

Ekmyselff

Endless dreams and boundless imaginations

Enelda

Engelroeper

Fun with philosophy

Gerhard Scholtz se blog

Henry Meyer se blog

Hervormend

Hier blok ek

Hou van blou

Huilblog

I scrap 2

Jack Greeff Jnr

Kameel se gebabbel

Karin writes dangerously

Kekkelkoors

Koffiekuiers

Kouevuur

Kreukels en plooie

Kruger Theron Stories met Siel

Krummels en katkuite

Ilse Zietsman Blog

Leeshoekie

Letty-Ann se ervarings

Lief God grootliks

Loertoer

Lolla se goete

Lomi

Madeleine Venter

Medicine Mommy

Melanie Kroukamp

Met my hoed in my hand

Mevrou

Mnr Nel

My klaskamer

My silent voice/My stil stem

Natasja Franzen

Net ek

Net nog ‘n paar gedagtes

NG Kerk Nylstroom Oos

Nowathome

‘n Kruik vol jasmyn

Pajamas met sokkies

Penpunt

Perdebytjie se nes

Positief

Rusplekkies op my geloofspad

Safari Sunset

Sagte klippe

Sosiaal Digitaal

Tapestry of Thought

The DM

The travel lady in her shoes

Trommeltjie

Toortsie.com

Twee kinders later

Uit my pen

Una se gedagtes

SA Vryskutskrywers

Schalk Skryf

Seegogga se bloggie

Something over tea

Tannie Frannie

Virgo C

Vlindersag

Vuurklip

Wet and dusty roads

Woestynkind

Woordnoot

Woordwerke

Onthou, hierdie lys is nie in yster gegiet nie en kan gereeld aangepas word indien nodig. Sit vir my jou skakel in die kommetaar en ek sit dit by.

Toortsie

In ‘n bottel

Hierdie foto wys vandag op my Facebook. Dit is geplaas deur Ecological Consciousness. Op my Banting Facebookblad verskyn allerhande dinge wat ek nie noodwendig volg nie. Volgens die byskrif het David Latimer die plantjies in 1960 in die bottel gegooi. Hy het dit slegs een keer oopgemaak in 1972 om ‘n bietjie water in te gooi en sedertdien nooit weer nie. Die plantjies is gesond en groei steeds.

Wat ‘n wonderlike eksperiment en dit lyk pragtig. Die tuin in die bottel is in perfekte balans en alles gebeur perfek daarin. Ek het nie ‘n probleem met so iets nie. Om die waarheid te sê het ek nou die dag ‘n vetplantjie so in ‘n glaspotjie gesit sommer vir die mooi. Die gedagte wat egter toe al in my kop opgekom het, was, hoekom? Hoekom sal ek dit doen? Watter voordeel het daardie plantjie nou vir die atmosfeer?

Want ja, die plantjie sal seker bly voortbestaan as ek of iemand anders nie die potjie se deksel oplig nie. Maar hy kan nie vermeerder nie. En hy kan sy hoofdoel om plant te wees en die lug te suiwer en tot voordeel van ons ekologie te wees, nie nakom nie.

Dit laat my dink aan die mens in isolasie. Ek glo met my hele hart dat die mens nie bedoel was om in totale isolasie te leef nie. Ons kan hier op ons erf heeltemal onafhanklik raak. Ons kan ons totaal afsluit. Ons kan genoeg tenke onder die huis opsit en genoeg sonpanele en groot genoeg batterye en wat nog alles om totaal onafhanklik van die munisipaliteit te raak. Ons kan ons groentetuin so ontwikkel dat ons nie nodig het om die winkels te besoek nie en as ons nog ‘n paar hoenders hier aanhou, vleis ook hê. Ons kan ons heining hoog genoeg maak sodat niemand hier kan inkom nie en ons kan hier ‘n totaal geslote lewe lei. Totale kluisenaars word. Nooit met enige iemand anders in aanraking kom nie.

Maar is dit wat God van ons verwag? Is dit wat ons lewensdoel is? Om in ‘n perfekte wêreldjie van jou eie te leef, jy en jy alleen? Want dan dra jy nie by tot die mensdoem nie. Jy dra nie by tot die samelewing nie. Jy is eintlik net selfsugtig besig met jou eie lewetjie.

Nou ja, ek is seker ‘n ekstrovert, daarom maak dit nie vir my sin dat ‘n mens jouself so kan afsluit nie. Maar selfs die introverte wat ek ken het soms kontak met ander mense nodig. Hulle dra by tot die gemeenskap. Hulle gee liefde vir ander. Hulle deel hulle gawes met ander.

So, na ‘n lang relaas besef ek net, ons is nie eilandjies nie. Ons is hier geplaas tussen mense in ‘n gebroke wêreld waar dinge beslis nie reg loop nie. Maar ons het mekaar nodig. En soms moet ons uit ons glasbottel kom om ons suurstof, ons gawes wat God vir ons gegee het, tot voordeel van ander en tot voordeel van die hele wêreld te deel.

Toortsie

Wat gaan aan?

Ek kom net nie by blogs uit nie. Ek kom nie by lees uit nie. Ek kom nie uit nie, wil ek amper bysê. En ek het altyd gesê dat ek nie soos een van daardie vroutjies wil word wat die hele tyd net met ‘n gemaakte sug probeer vertel hoe verskriklik besig hulle is nie. Besig wees is vir my goed. Ek funksioneer gewoonlik beter as die adrenalien pomp. Maar dan moet ek self die adrenalien laat pomp en nie deur ander gedruk word nie, want dan kook die adrenalien gewoonlik uit en is dit ‘n vreeslike gemors.

So tussen die kantoorwerk deur, waarby ek eintlik amper nie kom nie, is ek besig om my kreatiwiteit uit te leef wat vir soveel jare onderdruk was. In my besige tyd van mamma wees en die pot aan die kook hou kon ek by soveel goed net nie uitkom nie. En dit is juis in daardie tyd wat my blog ontstaan het omdat ek so ‘n behoefte gehad het om met ander mense iewers te kommunikeer. Sjoe!, en is ek dankbaar vir hierdie blog! Want dit het in vaardigheid in my ontwikkel wat ek nie eers geweet het ek het nie – dit het my geleer om my gedagtes in woorde om te sit. Dit het my leer waag op skryfgebied. Voor ek my blog gehad het, sou ek nie eers daaraan gedink het om aan skryfkompetisies deel te neem nie. En dadelik wil ek bysê: as ek aan enige kompetisie deelneem, is dit nie omdat ek so kompiterend van aard is nie, maar oor die uitdagingsfaktor daarvan. Omdat dit my dwing om my grense oor te steek. Omdat dit my dwing om iets nuuts by te leer. Want gewoonlik is ‘n kompetisie nie net gewoon en reguit en tussen die lyne nie. Daar is altyd een of ander uitdaging aan wat maak dat jy buite die boks moet dink. En is dit lekker daar buite die boks! Julle sal nooit raai nie!

Volgende Dinsdag, 7 Maart om 10 vm, is die dag wat al die VLV artikels moet inwees. En ja, ek onthou dat ek verlede jaar gesê het dat ek my nie weer so gaan druk nie. Wel, dit was verlede jaar! Genade! My oë staan stokstyf in my kop! Want ek hekel en brei en borduur vir ‘n vale om alles voor 7 Maart in te kry. En asof dit nie genoeg is nie, gaan ek vandag nog waag om die winkelsak wat gemaak word van ou dasse (!) te maak. En soos reeds hierbo gesê, is daar altyd ‘n kinkel aan. Want hierdie winkelsak moet ‘n binnesakkie hê en gevoer wees. Sommer net om snaaks te wees het ek vanjaar ook die piekeluitjies gemaak en hoop dat dit darem teen 7 Maart al ryp genoeg sal wees. Maar ek gaan nie die foccacia broodjie maak nie. Netnou verstaan ek daai woord verkeerd en noem die broodjie iets leliks!

Ag, en ek geniet my orrel! En my klavier! Ek neem les en ek oefen my dood, maar dis lekkerder as lekker. Ons beplan weer ‘n konsert in Junie, so ons wikkel!

Dankie vir die van julle wat nog altyd hier lees selfs al kom ek nie nou by julle blogs uit nie!

Dis lekker om te lewe!

Toortsie

Wanneer is dit genoeg?

Wanneer het jy genoeg gespaar? O nee! Ek weet nie! Want ‘n mens kan somme maak en somme maak en dit is glad nie te sê dat jou somme op die ou end gaan klop nie. Want daar kom dinge oor ons pad wat ons nie voorsien het nie. Inflasie. Die aandelebeurs val. Onverwagte siektes en ongelukke. Wat nog alles? Soos iemand jare gelede gesê het: Jy kan jou plaas vir soveel miljoene verkoop as wat jy wil, gras gaan jy een of ander tyd sny. Bedoelende dat jy iewers weer iets sal moet doen om jou inkomste aan te vul.

Die ou ekonomiese reël is mos dat ons 10% van ons inkomste moet spaar vanaf dag een wat ons begin geld verdien, maar wie doen dit? Eintlik is dit nie net 10% nie, maar 10% PLUS 10%. En dan praat ek nie van die 10% vir die kerk wat ons heel eerste gee nie. Die eerste tien persent is vir die wis en die onwis. Vir die onverwagte wat gebeur en ons skielik ‘n geldjie nodig het. Vir siekte, vir reis, vir die kar wat gekoop moet word. Vir alles wat nie regtig deel is van ons elkedagse leefkoste nie. Die ander 10% is daardie waaraan ons nooit mag raak nie. Lammerooie wat kleintjies moet kry, wat moet sorg dat ons eendag geld het om van te leef.

Want sien, ons werk dalk vandat ons 20 is tot by 60 as ons gelukkig is, dalk tot by 70. Dus, 40 of 50 jaar. Dan tree ons hopelik af en leef nog 20, 30, selfs 40 jaar. Maar waarvan leef ons dan as ons nie meer werk nie? Van die skrale pensioen? Van ons geldjies wat ons weggesit het oor jare (of nie weggesit het nie?)

Jare gelede het ek by Amway geleer, ek dink dit was Robert Kiyosaki wat dit in sy boek, Rich Dad, Poor Dad, geskryf het dat jy eers kan dink aan aftrede wanneer die OPBRENGS uit jou BELEGGINGS meer is as wat jou uitgawes in ‘n maand is. Dis ‘n massiewe mondvol. Dit beteken dat jou beleggings soveel moet wees dat die dividende of die rente wat ons daaruit verdien, ons maandelikse uitgawes moet dek. Sodat ons nooit aan ons beleggings raak nie!

Op RSG het een of ander ekonoom blykbaar gesê, ek het dit nie self gehoor nie, dat ‘n miljoen rand op belegging vir jou R4 000 leefkoste per maand gee. Ja, die inkomste uit ‘n miljoen behoort darem meer as R4 000 per maand te wees, maar die res moet jy weer eens spaar om daardie miljoen in stand te hou. En dan is daar belasting ook nog. Dus, hoeveel moet jy spaar? Die som is maklik: Vir elke R4 000 wat jy tans in ‘n maand uitgee, moet jy ‘n EKSTRA miljoen gespaar hê. Of, van elke miljoen wat jy gespaar het, mag jy slegs R4 000 per maand gebruik. En selfs dít is nie in yster gegiet nie. Skokkend! Dit laat ‘n mens dink, né? En spaar is nie spaar in ‘n bank nie, sê die ekonome, want daar vreet die muise die geld op. Nee, dit is meer riskante spaar, in aandele, sodat dit byhou by die mark. En dís nou ‘n senutergende storie!

Dit lyk my dat dit tyd raak om ernstig ons boeke nader te trek en te kyk waar ons selfs nog meer kan sny en dit eerder spaar as op onbenullighede uit te gee. Geleidelik strenger en strenger met ons geld te werk, want oudag kom!

Toortsie