Menseregte

In ons humanistiese bestel het me, myself and I die allerbelangrikste geword. Wat EK wil hê sal ek voor baklei al kos dit WAT.

Al beteken dat ek dit wat die ANDER PERSOON wil hê in die gruis in vertrap. Of dat ek teen die ander persoon se geloof gaan en dus sê dat, as die ander persoon glo wat in die Bybel staan nie ooreenkom met wat ek WIL HÊ nie, hy maar moet hoes. Is hy verkeerd.

Ek wonder soms: Gaan menseregte regtig net oor MY, MY WIL, MY BEHOEFTES? Beteken menseregte dat ander hulleself agteroor moet buig, selfs tot hulle val net om MY behoeftes te bevredig? Dat die ander persoon my behoeftes moet eerbiedig, maar ek op GEEN MANIER die ander persoon s’n hoef te eerbiedig nie?

Dit voel soms vir my asof drukgroepe werk maak daarvan om die Christelike geloof en dit wat in die Bybel staan, al hoe meer direk aan te val. Asof ons howe nie meer die mag of die reg het om dit teen te staan nie. Ja, ek is outyds, ek weet, maar ek glo nog steeds met my hele hart wat in die Bybel staan. Om die waarheid te sê, ek glo dit meer as ooit. En ja, ek maak elke liewe dag foute, maar probeer om al hoe meer te lewe soos wat God in Sy Woord vereis. Want ek het in my lewe gesien dat dit vrugte afwerp. Want Hy IS in beheer, of ons dit wil erken of nie.

As ek ‘n byvoorbeeld ‘n Christelike geleentheid wil aanbied, gaan ek nie aandring daarop om dit in ‘n plek te hou waar dit teen daardie organisasie se geloof is nie. Ek gaan eerder ‘n plek soek waar ek as Christen welkom is om my geloof uit te leef. Ek gaan nie hof toe gaan en miljoene rande eis net omdat ‘n sekere plek nie my Christelike waardes vir my Christelike geleentheid wil aanvaar nie. In ons land is hier GENOEG plekke waar ek dit steeds kan doen. Sonder om met ‘n klomp ander daaroor te baklei.

Mag ons as Christene dan nie ook dít van ander vra nie? Dat hulle ook óns geloofsoortuigings sal eerbiedig nie? Hier is in ons land genoeg sonskyn, genoeg plekkies in die son vir elkeen en genoeg plekke wat vir ons in ons spesifieke behoeftes sal akkommodeer. Ongeag wat ons behoefte ookal mag wees.

Toortsie

Weef ‘n kussing

Een van die VLV se leefstyluitdagings vir hierdie jaar is: Weef ‘n kussing wat Covid voorstel.

Nee, ek weef glad nie, maar in my gesprek met ‘n weefster kom die vraag op: Hoe stel jy covid voor in ‘n weefstuk?

My eerste gedagte is natuurlik chaos. Weef ‘n kussing wat chaos voorstel. In al die kleure van die reënboog en nog meer. Met geen orde nie. Deurmekaar. Met stukke ander wol tussenin. Woes.

Hoe meer ek egter daaroor nadink, besef ek dat covid nie noodwendig vir almal chaos beteken nie.

Vir iemand kan dit dalk ‘inkeer’ beteken. Terugkeer na God. Rustigheid. Kalmte. Dalk kan ‘n kruis op die kussing hier werk.

Of wat van ‘n sagte, blou kussing. Wat rustigheid beteken. ‘n Tyd van rus en kalmte. ‘n Tyd van herstel. Weg uit die rotteresies.

‘n Swart, donker kussing met spatsels rooi kan dalk soveel besighede wat nie die mas kon opkom in hierdie tyd nie, voorstel.

‘n Kussing in donker, gedempte kleure kan verlies voorstel. Want soveel mense het verlies ervaar. Eensaamheid.

Of vrees. Vrees vir die toekoms. Vrees vir die onbekende. Covid word so op vrees gebou en lewendig gehou. Watter kleur sou vrees voorspel?

Vir baie was Covid ook die tyd van nuwe begin. Nuwe Nuut. Hoe sal jy so ‘n kussing weef?

Of herstel in verhoudings? Hoe sal so ‘n kussing lyk?

As jy nou terugdink aan die afgelope 2 jaar – hoe sal jy Covid beskryf? Of uitbeeld in ‘n kussing? Ek het een keer geskryf oor my ‘coronasjaal’. Hier is my uitdaging: Beeld Covid uit in woorde. Skryf ‘n opstel daaroor. Of ‘n blog. Onthou om hierdie blog te ‘tag’.

Toortsie

Hoe gaan dit met die gewigsverlieskompetisie?

Die span van 20 deelnemers is goed op dreef! Ek is sommer trots op hulle! 

Ek dink die meeste van hulle het al vergeet dat dit eintlik ‘n kompetisie is. Hulle ondersteun mekaar. Gee mekaar raad. Deel resepte uit. Moedig mekaar aan. Vertel van iets lekkers wat hulle gaarmaak. 

Sommige is erg geraak deur die Carb Flu, maar op hierdie stadium is almal al lankal deur daardie nare tonnel van koolhidraatonttrekking. Dis ongelooflik hoe sout en water dit ligter maak, en in erge gevalle, Rehidrate! 

Elkeen van die persone is op sy/haar eie pad van herstel. Ek begin terugvoer kry van oorwinnings wat behaal word, ook in sommige valle teleurstellings. Iemand vertel my dat die alomteenwoordige pyn wat sy altyd gehad het, weg is. Ek probeer om ‘n verhouding met elkeen te bou en minstens een keer per week in persoon met elkeen te gesels. Hoe gaan dit met jou? Liggaamlik? Geestelik? Ons gesels oor meer as net gewigsverlies en kos en dieet. Ons vat hande waar iemand die behoefte het daaraan. 

Ek glo dat hierdie lawwe idee wat ek een aand ná 9 gekry het, nie sommer net ‘n lawwe idee was nie. Ek glo dat dit van God af gekom het, anders sou dit al van die eerste oomblik af gedoem wees. Ek sien ‘n wonderlike groep mense op pad na ‘n nuwe leefstyl met gesonder liggame. 

En die gewigsverlies? Ag, dis wonderlik. Saam het hulle binne die eerste 10 dae al 50 kg verloor … dit is 100 pakke botter! Ons sal binnekort ‘n bakkie én ‘n Venterwaentjie nodig hê om al die pakke botter wat langs die pad verloor raak, op te tel. 

En die pryse? Daar is ‘n wonderlike naweek vir ‘n gesin van 4 in een van Seegogga se vakansiehuise by Struisbaai. Daar is ook ‘n heerlike geskenkpak van Avon-produkte wat Rina van Papendorp geskenk het. Mrs Martins Mikrobes het ook ‘n wonderlike pak skoonmaakmiddels geskenk, dis die lekkerste produkte denkbaar. Rita Oatway het ‘n pragtige skildery geskenk, ons het besluit op die een met die blomme. En dan kry ons ook ‘n heerlike boksie wyn by Rooiberg Kelders, wat mos al vir jare bekend is vir hulle wenwyne. Desiree Kleinhans, eienaar van Suidpunt Potpourri, die mees suidelikste restaurant in Afrika, en ook van Earth, ‘n lieflike restaurant en geskenkwinkel in Struisbaai, het ‘n wonderlike geskenkpak saamgestel. 

So, daar gaan meer as een wenner wees! Ek is so opgewonde!

Kyk gerus HIER indien u meer van my skrywes oor die keto-leefstyl wil lees.

Toortsie

Hierdie bloginskrywing het oorspronklik verskyn in Toortsie se Ketoblog, ‘n blog waar daar net oor Banting, of Keto, of LCHF, en diabetes geskryf word.

Toevallig

Ja, ja, ek en toevallig. Dié wat my goed ken sal weet hoe ek oor toeval voel.

Ai, die afgelope paar dae het my mond weer oopgehang van al die toevallighede. Die een op die ander.

Soos dat ons toevallig by van ons kinders gaan slaap het omdat ons ander kinders hulle kleintjie sou laat inseën het Sondag. En toevallig wou daardie kinders van ons Saterdag aan ‘n driekamp deelneem en kon ons sommer die dag saam met die kleingoed verwyl. Ag, ons hét in die Desembervakansie van die driekamp gepraat en dat ons sou wou kinders oppas, maar dit is al lankal by die een oor in en die ander oor uit.

Soos dat ons ander kind ‘n klein operasietjie sou kry Maandag ook by die een oor in en die ander oor uit is. Maar ek wonder tog of die datum wel bespreek was. En ek toevallig daarvan hoor toe hy moes isoleer en nie die familiebyeenkoms kon bywoon nie. En hy is nie eintlik een wat sommer familiebyeenkomste mis nie, hoor.

En ons toevallig nog Sondagaand ook anderkant die berg moes oorslaap omdat ons nog afsprake gehad het en ek hom bel en hoor of ons hom dalk kan help, ons is dan nou daar rond. En hy iemand sal nodig hê om hom by die hospitaal te kom optel ná die operasietjie. En ons toevallig net mooi alles klaar het en by die winkelsentrum uitstap toe hy bel om te sê dat hy ontslaan is en ons hom gou kon kom haal.

So op die pendelpad val daar ‘n harde bui reën en ons verkyk ons aan klowe waar water skielik loop. En ons besef: daardie water is op pad na ons plaas. So toevallig het ons net op die regte tyd daar verby gery en kon ons die niksvermoedende werkers op die plaas laat weet dat daar water op pad is en die regte sluise by die regte slote oop- en toegemaak moet word. Want op die plaas was dit stofnat en het hulle glad nie die water verwag nie. Toevallig was dit net mooi die laaste dag wat ons leiwater gehad het en kon ons die water toe allokeer na damme toe, anders sou dit in die rivier afloop. Want toevallig het dit net mooi 10 nm eers by ons aangekom en sou ons dit verloor het. 🙂

Toevallig, né? So, toevallig vra ons dominee gisteraand op die aandoordenking die vraag: “Waar het jy vandag die Here raakgesien?”

Toortsie

A judge decided – Helen Fenwick

A Judge Decided -Helen Fenwick

A Judge Decided

Ek het hierdie boek al in die begin van 2021 gekoop, maar nou eers daarby uitgekom om dit te lees. En wat ‘n boek is dit nie!

Die storie is gebaseer op ‘n ware verhaal. ‘n Eers gelukkige huwelik loop op die rotse en daar is kinders betrokke. ‘n Lang en ongemaklike geveg begin rondom die toesig en voogdyskap van die kinders.

In hierdie boek lees ek hoe selfsugtig mense soms kan raak. Ek sien ook hoe weerloos mense soms kan wees. Maar die meeste van alles sien ek wat liefdevolle ondersteuning van familie kan doen.

Ek is baie bly dat ek hierdie boek gelees het. Dit is uitstekend geskryf en lees lekker en gemaklik. Ek het die geheime boodskappe van die voëls baie geniet.

Toortsie

A Judge Decided